|
  Aşkın Kanunları
I- Umumi Hükümler
Madde 1- Herkes aşık olabilir.
Madde
2- Hiç kimsenin aşkına mani olunamaz.
Madde 3- İyiyi kötüyü ayıramayan kimse aşık
olamaz.
Madde 4- Aşık sevgilisini kendini
sevmeye zorlayamaz.
Madde 5- Aşık
olduğunu iddia eden kimse bunu ispata mecburdur.
Madde 6- Aşkın karşılıklı olması şart
değildir.
II- İlan-ı Aşk
Madde 7- İlan-ı aşk, tek
taraflı yönetilmesi gerekli bir irade
beyanıdır. Bu ilan bir şekli mahsusa tabi
değildir.
Madde 8- İlan-ı aşk, yazılı
şekilde olursa buna 'Aşk Mektubu' denir.
Madde 9- İmzasız aşk mektupları
hiçbir hüküm ifade etmez. Meğer ki
Muhtevası yazarının hüviyetini sevgiliye haber
vere.
Madde 10- Aşk ilan-ı sarih
(belirgin) olabileceği gibi zimni de
olabilir.
Madde 11- Aşk mektubunun
yırtılarak mursile(gönderene) iadesi sarih bir
redveye yeni bir icaba
davet
mahiyetindedir.
Madde 12- Sarih veya
zimmen reddedilmemiş bir icaba mahiyetindedir.
III- Aşk Birliği
Madde 13- Tarafların karşılıklı olarak ilan-ı
aşk etmeleriyle 'aşk
akdi' doğar.
Madde 14- Birliğin devamı ve sariyeti
için sevgililer hüsnüniyetle her çareye
başvurabilir.
Madde 15- Bu maddelerin
uygulanmasında A.K'nın 2.madesi kıyasen tatbik
edilir.
IV- Birliğin Sona Ermesi
Madde 16- Taraflardan biri, diğerinin aşkını
istismar ederse kusursuz
taraf,
birliği her zaman ve tek taraflı bir irade
beyanı ile feshedebilir.
Madde 17-
Aşıklardan birinin ölümü, ihaneti, yeni bir aşk
birliği
kurması gibi hallerin her birinin
vukuunda birlik kendiliğinden fesih
olur.
Madde 18- Taraflar karşılıklı
olarak anlaşaraktan birliği feshedebilirler.
Madde 19- Bir maşuk aynı
zamanda bir
kaç aşığı idare ediyorsa 'hüsnüniyet' iddiasında
bulunamaz.
V- Sona Ermenin Neticeleri
Madde 20- Birlik taraflardan birinin ölümü ile
sona erirse, diğer
taraf sevmekte
devam edebilir.
Madde 21- Bir tarafın
ihaneti halinde, kusursuz taraf, örf ve adete
göre dilediği müeyyideyi tatbik
etmekte serbesttir.
Madde
22- Bu kanunda, hakkında hüküm bulunmayan
meselelerde örf ve adet, o dahi yoksa, Aşkın
Kanunu'nun umumi hükümleri tatbik olunur. | | | |